AM I DOING THIS RIGHT? :P

I have been a wanderer from a road with a dubious end.

Walking alongside are insincerity and a childhood hope that forever is already by the hand.

Not only once that my dreams were contested.

I didn't falter yet but my endeavors were unrecognized so i become defiant.

I almost threw everything away until that day when you walked right through me, reminding me that the one I have been dreaming of having, that the one I hoped of spending that forever with has already been here right from the very beginning.

The insecurity that accompanied me all this time, the defiance and this burning feeling - all these things helped me build my firm thoughts.

Those naive decisions I imposed are the lessons I have and have been learning and today, I pay the time back i lost from those times you steadily waited.

I know that there is always someone higher than me but this happiness I'm imbued with will always be my shield against this world's impurities.

I never thought of being with someone so dear and this thought yielded from my ever trusted mind made me my doubts and insecurities.

I know that we're still halfway there but I assure you two things:

 I AM and ALWAYS WILL BE YOUR MAN.

Witness this guy turn into a man who grew amidst adversity.

I quite feel safe though a fog is on my brain. 

I quite feel restored though a fog is on my brain.

Those significant efforts I manifested are the efforts I hope you give significance to too. 

This long and winding broken road led me to where I am now.

The climb, run, walk and disappointment will always be the forger of my entrusting to you.

I was a stranger yet you still let me in.

 FROM THIS DAY ONWARDS, I SURRENDER MY FEARS AND DOUBTS.

--HOLD ME AND NEVER LET GO OF ME.

ayam r. 

BAGAY BA?

Kasi akala mo minsan , yun na. Di mo alam meron pa pala . 
Kasi iniisip mo na di mo na kaya yun pala'y kaya pa.
Alangan naman na ang iba pang tao ang magsabi sayo na ipagpatuloy mo?
Common sense kaibigan. Alam mong pipityugi din silang katulad mo.
Kaya kung ayaw mong maging katulad nila, simple lang. HUWAG KANG TUMULAD SA KANILA.


Paano ? Simple lang. HUWAG MO SILANG GAYAHIN. Maging iba ka. Walang bagay ang hindi mo kaya. Huwag mong isipin ang mga mabibigat. Gawin mo ang kaya ng isang tao at ipagpasa-DIYOS mo na ang RESULTA at hindi ang PAGGAWA. 


Kasi minsan, abusado ka. Iisipin mong ang Diyos na ang bahala, wala ka namang ginagawa. Oo nga't humihingi ka ng tulong pero tumulong ka naman. Diyos pa rin ang DIYOS mawala ka man. Kaya isipin mo na ang kalawakan ang limitasyon. Wala man tayong mga pakpak ay meron tayong mga utak hindi para lumipad ngunit para makagawa ng isang bagay na makakapagpapalipad sa atin.


Kasi sa dulo nitong mundo, iisa lang ang lugar kung saan tayo patungo. Sabi nga ng Parokya ni Edgar, "Iisa lang, saan ka man magdaan".

ANO PA.?

Ano pa't nandyan na ang malapad na sulatan,
lapatan ng mga salitang may mumurahing katanyagan.
PARISUKAT NA MUNDO, pulpol nga ba talaga tayo?
Ano sasabihin ko? Hindi? Oo?

Hindi lang ang watawat ang saksi sa pagkalupig,
hindi mga BANYAGA ang nagbuwag ng lubid.
Pilipino ka't sanay na tayo sa kanilang panunuligsa.
Mga hamak na salitang di man lamang makabiyak ng lupa.

HAYAAN MONG DULISTAHIN KA NITONG SULATING DI PORMAL,
hindi ako banal lalong di nagpapakabanal.
Aabot din tayo sa puntong tayo'y mangangamoy kanal.
ET AL, mga kabobohang sagad hanggang eskeletal.

Maligo ka man sa gatas at sa halimuyak ng dyamante,
bobo ka pa rin pwera na lang kung hindi ka tumatae.
Bakit kabobohan nalang parati ang iyong nababasa?
HETO at GANITO AKO KUNG WALA AKONG GINAGAWA. _i am_

Sa mga nakaka-intindi sa tindi ng kabulastugan,
ako pang hamak lang ang inyong pagtiya-tiyagaan?
Salamat na lang sa palakpak at sa inyong pansin,
kung hindi niyo naman ito mariing iintindihin.

Sabi ng mga taga-ibayong dagat, lampa daw tayo't puro tayo dada,
Wala daw tayong kooperasyon at pakikipagkapwa.
Gustuhin ko man ay di ko masikmura ang gawi nilang malalaswa.
hindi lang ung porn ang ibig kong sabihin, pati na ang panlala-it na di naman pinapansin ang sariling sagwa.

Bobo daw ako, ikaw din daw, sila din daw, TAYO!
Mga batang lumaki sa karilagan ng punla ng mga taong bobo.
BOBO PA AKO'T GANITO NA, DI KO PA 'TO PINAG-ISIPAN,
HINDI PINAG-ISIPANG GAWIN? akalain mo nga naman.

Tapusin na ang alipusta! ay wag na lang siguro muna.
Para maramdaman nating di pa nga tayo umaasenso, tayo'y papalubog na.
Sige na! gumawa ka ng sa'yo. yung may pamagat na "AKO".
Yun bang tipong,"Sumbat ng Bathala'y palakarin ang mga lumpo"

Hindi sikat, pangit ang pamagat, lapis lang ang panulat.
Katumbas ay makina, kompyuter, manunula't manunulat.
ANO PA? Limang minuto lang ang lumipas.
HAMBOG BA? Ay naku, di naman.
Kabobohan, akin lang ipinamamalas.

Di ako marunong mag-drawing eh.

Huwag mong isiping ang may pakpak lang ang nakakalipad.

muSICKa

It's HEAVEN wrapped in pen's ink.
It's not now or never, it's always today til forever.
Only fools know how to bind them.
Make halos and wings out of words and tunes.
Make impressions out of built nothingness.
It is when you learn how to listen than just hear.
To speak than to say.
It connects the gap between lines.
Even if it's broke, cheap. It'll always be a need, important indeed.

MUSIC is the cloud above every head.
The land who took care of our brethren.
The liquid. It's a gas. It's priceless. Immortal. It's a portal towards infinity.
Everybody's it's angel.

IT'S SOMETHING FROM NOTHING.


MUSIC is life. It's my breath.

Sino nga naman din?

HA? di ko lang talaga makuha.
Kung bakit sa libu-libong taong pwedeng madapuan nitong sakit na 'to'y tayo pa.
Wala naman siguro tayong ginawang masama bakit tayo pinaglalayo ng mga pangyayari?

Kasi naman, may napansin lang ako.
Di naman siguro tayo mga bobo.
Kanya-kanyang wagayway ng bandila sabay sabing "Sulong Pinas."
Naka-upo naman sa tabi. Maririnig ba sigaw niyo? Mas malakas pa yata bulong ng pulubi.
Natututo na tayong mag-rally. Ay di pala.!
Noon pa yon. Alala niyo pa yung sa EDSA?
Napatalsik ang nasa upuan na binabanggit ni gloc9.
Naka-upo ang dilaw na siyang nagdala ng kahit kapiranggot na pag-asa.
Pero di rin nagtagal. Di rin nagtagal, napunta tayo sa napakababang lebel ng pamumuno.
Sino ba naman ang makakalimot kay GLORIA. Napakabaligtad sa ibig sabihin ng kanyang pangalan sa kantang "Gloria in Exelcis Deo".
Nabanggit ko na din ang isang kantang pamasko.Dumako na tayo sa paskong pinoy.
Tipikal na maskara'y nito'y masaya, party animal, hayop sa disco. at blah blah blah.
Pero sa likod ng mga ito'y isang mapanirang mantsa.
Mukhang tadtad ng galos dala ng galit ng araw.
Tapos paskong-pasko'y sira ang liwanag. Di man lamang ma-ilawan ang bahay na puno ng pagmamahalan.
Korni nga pero pilit namang iniilagan.

Kasiyahan ang pasko. Wala kang karapatang MAGALIT. Daghan ang nagpasko kauban ang KANGITNGIT!
Nagmamatapang ako di dahil ako'y galit, nagmamatalino? pwede na rin.
Paano mo naman sasabihin sa sarili mong mahina ka kung di ka ganun katapang?
SIMPLE. Di gaanong elegante. Gawin mo ang bagay na kung saan ka kampante.
Basta ba'y alam mo na di lahat ng tao'y alam ang ispeling ng tunay na P-S-K-A-O.

If there's something i want to take off my chest, this could be these.

• Even heaven needs GOD for it to be called heaven.
• Even GOD needs His people for them to know that they are just a tiny drop of a vast ocean.
• HE may look like HE isn't there, but actually, HE is there.
• It's just only that we're too busy to even recognize HIM searching for something that doesn't actually exist. Have i missed something ?

PFF

Hindi lahat ng bagay ay nakukuha ng sigaw. Ang iba, bulong lang ang kailangan. At ang mga bagay na makukuha sa bulong ay ang mga bagay na magbubuo sa iyong inaasam na mundo..

SHE

i just love the way she swings her blissful hair as i pant before her, a divine manipulation. A royal handicraft.